ماسه و کف

خیزش عروسک ها

crossing — Tue, 09 Sep 2008 21:21:19 GMT

سلام

خیلی وقته دلم می خواد بیام و یه پست جدید بذارم مثل قدیما خودم بنویسم… از افتضاح المپیک گرفته و حاشیه هاش تا سیاست اما هر بار که اومدم نشد وقت نداشتم یا حوصله، یا سرگرم چیزای دیگه می شدم و یادم می رفت چند شب قبل به سایت کامران نجف زاده سر زدم می خواستم همون شب پست جدید بذارم اما نشد امشب یهو یادم اومد الانم یه ساعتی هست دارم تو نت می چرخم… بگذریم، می خواستم عین نوشته های نجف زاده رو بذارم اما نمی دونم چرا این ورد اینقد اذیت میکنه همه جمله ها موقع کپی پس و پیش میشه منم که تنبل اصلا حالشو ندارم اونا رو بنویسم لینکشو میذارم خودتون برین ببینین

نجف زاده یه خواهش کرده بود…

بیاین هر کدوممون برای یه بچه ای که بیماری خاص داره یا نه اصلا یتیمه، یه اسباب بازی بخریم… تو این ماه عزیز.

من ازتون خواهش می کنم این کار یادتون نره.

نمی دونم یه تفنگ، یه عروسک یا هر چی که به ذهنتون رسید براشون بخرید.

فکرش رو بکن! هر بچه ای شب با اسباب بازی که تو براش خریدی بخوابه…

" مرا به خوابهایت ببر..".

از همین الان بیاین به هم قول بدیم این کار رو شروع کنیم. هر سن و سالی که دارین چه فرقی می کنه. پول زیادی هم که نمی خواد. می خواد؟ حالا اگه نمی تونین یه اسباب بازی خفن بگیرین…، یه توپ کوچولو هم برای بچه ها شادی های تموم نشدنی داره.

هر کسی این کارو کرد تو وبلاگش بنویسه. شما از من واردترین که چطور میشه یه بمب شادی درست کرد.چطور میشه همه رو خبر کرد که این کار رو بکنن.

یه اسمای جالبی هم میشه براش گذاشت. " خیزش عروسک ها " مثلا!

دیدین بالاخره دلم نیومد و همشو نوشتم گفتم شاید حوصله نداشته باشین هی از این سایت به اون سایت بپرین.

می دونم همه بچه ها رو دوست دارن من که عاشقشونم زشت و خوشگل و کثیف و تمیز و … نداره همشونو دوست دارم می دونم بچه ها اختیار زیادی از خودشون ندارن تنها چیزی که مال خودشونه یه دل کوچیکه که باید مراقبش باشیم هیچ وقت نشکنه هیچ وقت…

وقتی متن نجف زاده رو می نوشتم یاد چیزی افتادم نمی خوام فکر کنین از اون ادمایی هستم که تا موقعیتش پیش بیاد استفاده می کنن و از خودشون تعریف… می دونم که هیچ کدوم منو نمی شناسین و این بهم اجازه میده راحت حرفامو بزنم… لی لی بیت حدود دو سالی میشه که تو طرح اکرام کمیته امداد شرکت کرده همون که کمک به ایتامه هر ماه یه مبلغی رو به یک یتیم اختصاص میدی نمی شه گفت اون یتیم تحت سرپرستی توست ولی خب تو یه جورایی میشی پدرخونده یا مادر خوندش یه شناسنامه هم بهت میدت یه کارت که عکس و مشخصات اون بچه روشه… نمی خوام بحث کنید که کمیته امداد فلانه و چنانه ولی تو این طرح من قبولش دارم یتیمایی که اونا معرفی می کنن هیچ مستمری ندارن یعنی پدرشون بیمه نبوده و هیچ پشتوانه ای حالا ندارن. کمک کمیته امداد برای هر خانوده رو هم میتونین بپرسین فکر نمی کنم کفاف ده روز زندگی رو بده… بگذریم از حرف اصلی دور شدم

امسال منم مثل لی لی بیت حامی یه بچه شدم تازه دو سالش شده ولی یه خواهر و برادر داره دقیق نمی دونم اما خواهرش باید سوم دبستان باشه… حدود دو ماه قبل چند روزی از روز پدر گذشته بود و من تازه از مرخصی برگشته بودم مشغول کار بودم که مسئول طرح اکرامو دیدم یه پاکت دستش بود و یه سی دی با خودم گفتم حتما یه تشکر از طرف کمیته امداده اخه به مناسبتای مختلف نامه یا سی دی های مذهبی میدن به حامیا، پاکتو گرفتم و گذاشتم توی کیفم، بعد که سرم خلوت شد رفتم سراغ پاکت یه کارت پستال بود یه گلدون پر از گل… بازش کردم… منتظر حروف چاپی و امضای رئیس کمیته امداد بودم ولی چشمم به یه خط بچگونه خورد و یه کاغذ که احتمالا از وسط دفتر کنده شده بود…تبریک روز پدر… وای… اونقدر منقلب شده بودم که فکرشم نمی تونید بکنید خیلی سخت بودکه نذارم اشکام بریزه… میرم نامه رو بیارم تا عینشو بخونید

توی کارت نوشته:

ولادت حضرت علی (ع) را به شما و خانواده محترمتان تبریک عرض می کنم دوستت دارم پدر مهربان فرزندتان…

و توی نامه:

بسمه تعالی

با عرض سلام

حضور محترم حاجی عزیزم امیدوارم درپناه ایزد منان سربلند و سلامت باشید و روز پدر را تبریک میگویم و به دستان مهربانتان بوسه می زنم و میگویم دوستتان دارم پدر عزیزم ازاینکه مرا به فرزندی قبول کرده اید از شما کمال تشکر را دارم پدر عزیزم من هنوز کوچک هستم و دارم توی دو سال می روم و خیلی خوشحالم که مرا به فرزندی قبول کرده اید پدر عزیزم من از شما تشکر می کنم که مرا حمایت می کنید و روز پدر را به شما و خانواده محترمتان تبریک عرض می کنم و روی صورت ماهت را می بوسم و اجرتان با حضرت علی باشد.

دوستتان دارم پدر عزیز فرزندتان…

مهم نیست که این نامه رو مثلا مامانش به خواهر اون بچه دیکته کرده و اون نوشته مهم روح و احساسیه که در اون جارییه و من حسش می کنم باورتون نمی شه ولی هر بار که " حاجی عزیزم " رومی خونم کلی حال می کنم توی فکرشون من یه پیرمرد خوش تیپ با کت شلوار تمیز، عصا و یه کیف دستی هستم احتمالا چاق و قد کوتاه شایدم بابالنگ دراز! خیلی دلم می خواست ببینمشون ولی از وقتی این نامه رو دادن پشیمون شدم دلم می خواد براشون همون حاجی مهربون بمونم و اونا روز پدرو بهم تبریک بگن…

نادر ابراهیمی

crossing — Sun, 15 Jun 2008 19:31:18 GMT

«... بخواب هليا، دير است، دود ديدگانت را آزار مي‌دهد. ديگر نگاه هيچ‌كس بخار پنجره‌ات را پاك نخواهد كرد. ديگر هيچ‌كس از خيابان خالي كنار خانه تو نخواهد گذشت...» (بار ديگر شهري كه دوست مي‌داشتم. نادر ابراهيمي)

نادر ابراهيمي در 14 فروردين‌ماه سال ١٣١۵ در تهران به‌دنيا آمد. تحصيلات مقدماتي را در اين شهر گذراند و پس از گرفتن ديپلم ادبي از دبيرستان دارالفنون، به دانشكده‌ حقوق وارد شد. اما اين دانشكده را پس از 2 سال رها كرد و سپس در رشته‌ زبان و ادبيات انگليسي به درجه‌ ليسانس رسيد.

او از ١٣ سالگي به يك سازمان سياسي پيوست كه بارها دستگيري، بازجويي و زندان رفتن را برايش درپي داشت. ابراهيمي در ١٣۴٢ نخستين كتاب خود را با عنوان «خانه‌اي براي شب» به‌چاپ رساند كه داستان «دشنام» در آن با استقبالي چشمگير مواجه شد.

تا سال ١٣۸٠ علاوه بر صدها مقاله‌ تحقيقي‌ و نقد، بيش از 100 كتاب از او چاپ و منتشر شده است كه تقريبا همه انواع نوشته را شامل مي‌شود: داستان بلند و رمان، داستان كوتاه، كارهاي ويژه كودك و نوجوان، نمايشنامه، فيلمنامه و پژوهش در زمينه‌هاي گوناگون.

به جز اين‌ها، ابراهيمي در حوزه سينما نيز صاحب‌نام است و چندين فيلم مستند و سينمايي و همچنين دو مجموعه‌ تلويزيوني را نوشته و كارگرداني كرده است. ضمن آنكه در موسيقي فيلم نيز دستي داشته و آهنگ‌ها و ترانه‌هايي براي فيلم‌هايش ساخته است.

اما شايد قسمت جالب‌تر و كمتر مطرح كار ابراهيمي، تاسيس نخستين مؤسسه‌ غيردولتي ايران‌شناسي است. او شخصا هزينه و دشواري‌هاي فراواني را براي سفر و تهيه‌ فيلم و عكس و اسلايد از سراسر ايران صرف كرده است كه البته بيشتر اين فعاليت‌ها به پيش از پيروزي انقلاب بازمي‌گردد.

وي در حوزه ادبيات كودكان و نوجوانان هم «مؤسسه‌ همگام با كودكان و نوجوانان» را با همكاري همسرش راه‌اندازي كرد كه در حيطه‌ نوشتن، چاپ و پخش كتاب، نقاشي، عكاسي و پژوهش درباره‌ خلق‌وخو، رفتار و زبان كودكان فعاليت مي‌كند.

انتشارات اين مؤسسه با نام «همگام» يك دوره ناشر برگزيده‌ آسيا شده و در جشنواره‌هاي جهاني در زمينه تصويرگري كتاب كودك، به‌عنوان ناشر برگزيده‌ جهان هم رسيده است.

در همين حيطه، جايزه‌ نخست براتيسلاوا، جايزه‌ نخست تعليم و تربيت يونسكو، جايزه‌ كتاب برگزيده‌ سال ايران و... از ديگر موفقيت‌هاي اوست. ضمن آنكه او به خاطر چاپ رمان 7جلدي «آتش بدون دود» يكي از نويسندگان برگزيده 20 سال ادبيات داستاني ايران نيز شده است.

نادر ابراهیمی پنجشنبه گذشته ۱۶ خرداد، پس از چندين سال ميهمان‌نوازي ميهمان ناخوانده‌اي كه در سرش جا خوش كرده بود، قيد دنيا را زد اما اين براي او كه در چند ماه آخر عمرش، تمام توان فراوانش را براي كار فراوان از دست داده بود، آن قدرها هم خبر تلخي محسوب نمي‌شد.

شايد براي همين هم از خانواده‌اش خواسته است مراسم وداع را با او مختصر و «بي‌اشك و آه» برگزار كنند.

در اطلاعيه خانواده، دوستان و بستگان ابراهيمي كه ديروز منتشر شد، آمده است: «دريغا تهي از تو ايران‌زمين. استاد نادر ابراهيمي، بزرگ فرهنگمندِ عرصه‌ ادب و هنر، وطن‌پيمايِ وطن‌شناس، آخرين سفر خويش را آغاز كرد.

به احترام خواسته‌اش، بي‌اشك و آه از اين جدايي گذرا، گرد هم مي‌آييم تا بدرودش گوييم و به خانه‌ ابدي‌اش در قطعه‌ هنرمندان بهشت زهرا بسپاريم.

با اين حال، روي ديگر سكه مرگ براي «ابن مشغله» ادبيات و سينماي ايران، سياه‌تر است. ابراهيمي كه به گفته جمال ميرصادقي، پركارترين نويسنده معاصر ايران بود، در چند ماه آخر عمرش، وقتش را بيش از هر چيز صرف نبرد با تومور مغزي‌اش مي‌كرد؛

روزهاي تلخي كه نويسنده‌اي به بزرگي ابراهيمي را سرانجام در بستر محبوس كرد و از خيل پرشمار دوستان و همكاران و دوستدارانش، كمتر كسي حتي به ديدارش مي‌رفت؛ اين روزها اما به اوج خود رسيد. جالب اينكه اوج بيماري او، درست همزمان با روزهاي تولدش در 14 فروردين بود.

قلبها از سنگ

crossing — Sun, 24 Feb 2008 20:23:18 GMT

آسمان تو صدای من را می شنوی

گوش کن

آه... بس راه گلویم تنگ است

من برای فریادی

که درون دلم انباشته ام

دو دهان می خواهم

قلبها از سنگ است

هرطرف می نگرم هیچکس

چشم در راهم نیست

خسته ام از این وهم

خسته ام از این زیست

آه ای ژرف سیاه

ای سراپا رویا

ای تو، ای جای خدا

تو به من گوش بده

کافی ام نیست دو چشم و دو نگاه

من برای دیدن

صد نگاه می خواهم

بنگر... دستانم

بهر یاری جستن کافی نیست

من دو دست دیگر کم دارم

من به قدر همه این عالم

در دلم غم دارم

آه... ببین کمرنگم

من برای بودن

چند تن می خواهم

و برای فریادی

که درون دلم انباشته ام

دو دهان می خواهم

نگاره اوجی

عالم به ادم سجده کرد

crossing — Wed, 23 Jan 2008 20:25:18 GMT

سلام

مدتهاست تو فکرم که این پستو بذارم ولی نشد چون وقت نداشتم چیزی بنویسم ولی بدون اینکه حرفامو بزنم نمی شد خالی نمی شدم شاید شعر، موسیقی و پوستری که هست خیلی حرفا رو بزنه ولی بخاطر خودمم که شده باید می گفتم... می گفتم که عالم به من، من خاکی هم سجده کرده...

خب از کجای این قصه باید گفت؟ اما قصه نیست دیگه رویا نیست واقعیته می تونم با تموم وجودم احساسش کنم، لمسش کنم، ببینم، ببویم، ببوسم...

بچه که بودم رمانها و داستانهای عاشقانه زیاد می خوندم خودمو میذاشتم جای اونا من ژولیتو اون رومئو، من لیلی و اون مجنون، من شیرین و اون فرهاد... بزرگتر که شدم دیدم دیگه از اون عشق و عاشقیها خبری نیست همه جا پر شده از عشقای پوشالی، خیالی و دروغ... ولی من منتظر بودم منتظر یک لحظه یک ان...

من باختم به همین راحتی که میشه ازش حرف زد و نوشت، باختم و فقط یک کاخ ویران شده داشتم و قلبی شکسته، قلبی که راهی براش نمونده بود جز اینکه تو این باتلاق دست و پا بزنه اونقدر دست و پا بزنه که فرو بره...فرو بره...بیشتر و بیشتر...

از اون لحظه چی بگم... همون لحظه که چشمان تو برای ابد در قلب من افریده شدند... اون لحظه که من از رسوایی عالم و ادم باکی نداشتم و گریبان تو را می دریدم... وقتی عطشناک طعم تو را با اشکهایم میچشیدم... من عاشق چشمت شدم، عاشق تمام وجودت، نه عقل بود و نه دل نه دیوانه بودم و نه عاقل فقط عاشق شده بودم... دنیای من تو همون یه لحظه خلاصه شد یک لحظه که تا ابدیت ادامه داره... چشمانت مرا از اعماق بیرون کشید تو عاشق شدی من عاشق شدم... شیطان به ما سجده کرد، عالم به ما سجده کرد... حالا من هستم و تو، من و چشمان تو... و دیگه واقعا نمی خوام چیزی بدونم، من عاشق شدم و عشق زندگی منو دگرگون کرده، عشق به زندگی من روح داده اصلا این عشقه که به من زندگی داده... عشق من گوارای وجودت ماه تمام من

ترانه سرا : افشین یداللهی

آهنگساز : فردین خلعتبری

تنظیم کننده : فردین خلعتبری

خواننده : علیرضا قربانی

وقتی گریبان عدم با دست خلقت می درید

وقتی ابد چشم تو را پیش از ازل می آفرید

وقتی زمین ناز تو را در آسمان ها می کشید

وقتی عطش طعم تو را با اشک هایم می چشید

من عاشق چشمت شدم نه عقل بود و نه دلی

چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی

یک آن شد این عاشق شدن دنیا همان یک لحظه بود

آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود

وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد

آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد

من بودم و چشمان تو نه آتشی و نه گلی

چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی

این پوستر کار امین فخارزاده است واقعا عالیه ازش ممنونم که اجازه داد ازش استفاده کنم میتونید به وبلاگش سر بزنید و کارهای زیباشو ببینید

جشن یلدا

crossing — Fri, 21 Dec 2007 06:10:25 GMT

جشن یلدا

دي ماه، در ايران کهن، چهار جشن را در بر داشت : نخستين روز ماه دي - که موضوع اين مقاله است - و روزهاي هشتم، پانزدهم و بيست وسوم، سه روزي که نام ماه و نام روز يکي بود. امروز، از اين چهار جشن تنها شب نخستين روز دي ماه، يا شب يلدا، را جشن مي گيرند. يعني آخرين شب پائيز، نخستين شب زمستان، پايان قوس، آغاز جدي و درازترين شب سال.

يلدا لغت سرياني است به معني "ميلاد" عربي،ولادت خورشيد ( مهر، ميترا ) و روميان آن را ناتاليس انويکتوس يعني روز تولد ( مهر ) شکست ناپذير نامند. بنابر باور پيشينيان، در پايان اين شب دراز، که اهريمني و نامبارکش مي دانستند ( و مي دانند )، تاريکي شکست مي خورد، روشنايي پيروز و خورشيد زاده مي شود و روزها رو به بلندي مي نهد زايش خورشيد و آغاز دي را، آيين ها و فرهنگ هاي بسياري از سرزمين هاي کهن آغاز سال قرار دادند، به شگون روزي که خورشيد از چنگ شب هاي اهريمني نجات مي يافت و روزي مقدس براي مهر پرستان بود. و چون شب يلدا را با ميلاد مسيح تطبيق مي کرده اند، از اين رو، بدين نام ناميده اند. بايد توجه داشت که جشن ميلاد مسيح که در 25 دسامبر تثبيت شده، طبق تحقيق، در اصل جشن ظهور ميترا بوده که مسيحيان در قرن چهارم ميلادي آن را روز تولد مسيح قرار دادند. يلدا اول زمستان و شب آخر پاييز است که درازترين شب هاي سال است. و در آن شب، يا نزديک بدان، آفتاب به برج جدي تحويل مي کند و قدما آن را سخت شوم و نامبارک مي انگاشتند. در بيشتر نقاط ايران در اين شب مراسمي انجام مي شود. شاعران زلف يار و همچنين روز هجران را از حيث سياهي و درازي بدان تشبيه کنند. و از شعرهاي برخي از شاعران مانند سنائي، معزي، خاقاني و سيف اسفرنگي، رابطه بين مسيح و يلدا ادراک مي شود. يلدا برابر با شب اول جدي و شب هفتم دي ماه جلالي و شب بيست و يکم دسامبر فرانسوي است.

انگيزه هاي پايدار ماندن اين جشن

1- شب زايش خورشيد ( مهر ) است، از باورهاي ديني کهن.

2 - بلند ترين شب سال، يعني طولاني ترين تاريکي است، نشانهً اهريمني شبي شوم و ناخوشايند که از فردا به کوتاهي مي گرايد.

3 - پايان برداشت محصول صيفي و آغاز فصل استراحت در جامعهً کشاورزي است. همهً قشرها و گروههايي که از فراورده هاي کشاورزي و تلاش کشاورزان بهره مندند، در جشن نخستين روز دي ماه و برداشت محصول، در شگون و شادي کشاورزان شرکت مي کنند.

« و ... در اين روز پادشاه با دهقانان و برزگران مجالست مي کرد و در يک سفره با ايشان غذا مي خورد، و مي گفت (...) قوام دنيا به کارهايي است که به دست شما مي شود. »

آيين و جشن شب يلدا و يا شب چله بزرگ

يلدا را همچنين مي توان جشن و گردهمايي خانوادگي دانست. در شب يلدا خويشاوندان نزديک در خانهً بزرگ خانواده گرد مي آيند. به بياني ديگر در سرماي آغازين زمستان، دور کرسي نشستن و تا نيمه شب ميوه و آجيل و غذا خوردن و به فال حافظ گوش کردن از ويژگي هاي شب يلدا است.

جشن خانوادگي : برگزاري مراسم يلدا، اگر بتوان نام جشن بر آن نهاد، آييني خانوادگي است، و گردهمايي ها به خويشاوندان و دوستان نزديک محدود مي شود. در کتاب ها و سندهاي تاريخي به برگزاري مراسم شب يلدا اشاره اي نشده است. ابوريحان بيروني از جشن روز اول دي ماه، که آن را خرم روز نامند، در دستگاه حکومتي و پادشاهي ياد مي کند و نامي از شب يلدا در ميان نيست، که مي توان به دليل خانوادگي و همگاني و غير رسمي بودن آن دانست.

کنار کرسي : بي گمان براي جوانان نسل امروز کرسي گذاشتن، کنار يا دور کرسي نشستن نياز به توضيح و توصيف دارد. ابزارهاي گرمازاي تکنولوژي جديد - و نيز عامل هاي ديگر - کرسي و فرهنگ مربوط به آن را به دست فراموشي سپرده است. در زمستانها، استفاده از کرسي براي گرم کردن خانه و دور کرسي نشيني معمولا از شب يلدا، نخستين شب زمستان، شروع مي شد و تا پايان چلهً بزرگ - و در برخي خانواده ها تا پايان چلهً کوچک - ادامه داشت. اعضاي خانواده از کوچک و بزرگ، دور کرسي، که روي آن را ميوه و آجيل پوشانده بود، مي نشستند.

تا مي توان ز فرش چو کرسي جدا مباش آتش به فرق ريز و مکن اختيار برف ( ميرالهي همداني )

خوراک : در همهً جشن ها و آيين ها، در جامعه هاي ابتدايي يا متمدن، خوردن و آشاميدن بخشي از مشغوليت ها و سرگرمي هاي جمع را تشکيل مي دهد.

براي شب يلدا، خوراک ويژاه اي نمي شناسم، و تهيه شام بستگي به وضع اقتصادي و روند تغذيه خانواده دارد. خوردني هاي ويژه شب يلدا ميوه هاي فصل تابستان چون خربزه، هندوانه، انگور، انار، سيب، خيار، به و مانند آن است. ميوه هايي که مي بايستي در اين شب تمامي آنها بجز سيب و به خورده شود و چيزي براي فردا، يعني فرداي زمستان باقي نماند. ميوه هايي را که شب يلدا بر آن مي گذشت نمي خوردند.

آجيل شب چله که شامل دانه هايي چون گندم و نخود برشته، تخم هندوانه و کدو، بادام، پسته، فندق، کشمش، انجير و توت خشک است، در بسياري از شب نشيني ها، مهماني ها و گردش ها فراموش نمي شد. ولي در شب يلدا مي بايست ( و مي بايد ) بر سر سفره باشد. خوردني هاي شب يلدا، در واقع، ميوه و آجيل است نه غذا. برخي از خانواده ها در شب يلدا، پس از خوردن شام، براي شب نشيني شب يلدا به خانهً خويشاوند بزرگتر مي روند.

فال حافظ : يکي از رسم هاي شب يلدا، فال حافظ گرفتن است. اگر رسم ها و آيين هاي ديگر يلدا را ميراثي از فرهنگ چند هزار ساله بدانيم ( که بايستي چنين باشد )، ولي فال حافظ گرفتن در شب يلدا - و نيز در تيرما سيزه شو ( جشن تيرگان در مازندران ) - در سده هاي اخير به رسم هاي شب يلدا افزوده شده است.

فال حافظ گرفتن، در شب نشيني هاي زمستان و مناسبت هايي چون چهارشنبهً آخر ماه صفر، چهارشنبه سوري، شب سيزده صفر، بعد ازظهر سيزده بدر، تيرما سيزه شو ( جشن تيرگان در مازندران ) نيز از باورهاي همگاني است ر... و در شب يلدا گويا بيشتر وصف الحال است. ممکن است در شب يلدا، براي فال حافظ گرفتن، به خانً ملا و باسواد محل رفت :

همه رسم ها و آيين هاي شب يلدا را ( بجز دور کرسي نشستن، که به اصطلاح نتوانسته است حرف خود را بر کرسي بنشاند ) تا آنجا که پژوهش ها اجازه مي دهد، در همهً شهرها و آبادي ها سراغ داريم.

امروز نمود برگزاري آيين و رسم شب يلدا را ميتوان در روزهاي بيست و نهم و سي ام آذرماه، در بازارها و فروشگاه هاي ميوه و آجيل فروشي ها ديد. اين خريدها تا پاسي از شب يلدا ادامه دارد. در آخرين لحظه ها نيز کساني را مي بينيم که از سر کار برگشته و ميوه هايي چون خربزه و هندوانه و انار را که به آساني نمي توان در بخچال نگهداري کرد، مي خرند.

باشد که اين جشن و آيين، که در حد جشن نوروز و به روايتي، خود جشن نوروز و سال نو بوده، با وجود اشاعه و دگرگوني هاي فني و صنعتي امروز، به عنوان گوشه اي از نمودهاي فرهنگي و قومي و تاريخي اين مرز و بوم، به دست فراموشي سپرده نشود.

همهً شب هاي غم آبستن روز طرب است يوسف روز ز چاه شب يلدا آيد

برگرفته و خلاصه برداري شده از محمود روح الاميني

با تشکر از مجید شر که این مطالبو در اختیارم گذاشت

يادهاى آبى روشن‏

crossing — Wed, 19 Dec 2007 19:16:07 GMT

در پراضطراب‏ترين سال‏هاى انقلاب در هرات بدنيا آمدم؛ تحصيلاتم را با دو سال جهش در دبيرستان (ليسه) محبوبه هروى به پايان‏رساندم و اكنون شاگرد سال دوم دانشكده ادبيات و علوم بشرى دانشگاه هراتم. از زمانى كه خودم را به ياد دارم به شعر علاقه داشتم وزنجيرهاى شش ساله اسارت دوران طالبان، كه پايم را بسته بودند سبب شدند تا با پاى قلم وارد عرصه شعر شوم و لنگ لنگان قدمى‏بردارم. تشويق دوستان همدل دلگرمم كرد كه به اين راه ادامه دهم ولى هنوز هنگام گام زدن پاى قلم مى‏لرزد و خودم نيز. زيرا كه از لغزش‏درين راه خود را ايمن نمى‏دانم كه راهى سخت در پيش است و من نااستوار قدم.

يادهاى آبى روشن‏

ايا تبعيديان كوه گمنامى!

اى گوهران نامهاتان خفته در مرداب خاموشى‏

اى محو گشته يادهاتان، يادهاى آبى روشن‏

به ذهن موج گل‏آلود درياى فراموشى‏

زلال جارى انديشه‏هاتان كو

كدامين دست غارتگر به يغما برد تنديس طلاى ناب روياتان‏

درين طوفان ظلمت‏زا

كجا شد زورق سيمين آرامش نشان ماه پيماتان‏

پس از اين زمهرير مرگزا

دريا اگر آرام گيرد

ابر اگر خالى كند از عقده‏ها دل‏

دختر مهتاب اگر مهر آورد، لبخند بخشد

كوه اگر دل نرم سازد، سبزه آرد

بارور گردد

يكى از نامهاتان، برفراز قله‏ها

خورشيد خواهد شد؟

طلوع يادهاتان‏

يادهاى آبى روشن‏

به چشم ماهيان خسته از سيلاب و

از باران ظلمت‏ها هراسان‏

جلوه اميد خواهد شد؟

ايا تبعيديان كوه گمنامى!

نادیا انجمن هروی قوس ـ آذر 1380

http://www.bukharamagazine.com/29/articles/m25.html

crossing — Tue, 13 Nov 2007 19:56:18 GMT

دکتر قیصر امین پور

crossing — Wed, 31 Oct 2007 18:40:18 GMT

و « قاف » حرف آخر عشق است

آنجا که نام کوچک من آغاز می شود...

دکتر امین‌پور در دوم اردیبهشت ماه ۱۳۳۸ دزفول به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در دزفول ادامه داد و در سال ۵۷ در رشته دامپزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد ولی پس از مدتی از این رشته انصراف داد.

قیصر امین‌پور، در سال ۶۳ بار دیگر و این بار در رشته زبان و ادبیات فارسی به دانشگاه رفت و این رشته را تا مقطع دکترا گذراند و در سال ۷۶ از پایان‌نامه دکترای خود با راهنمایی دکتر محمدرضا شفیعى کدکنی با عنوان «سنت و نوآورى در شعر معاصر» دفاع کرد. این پایان‌نامه در سال ۸۳ و از سوی انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شد.

قیصر امین‌پور، تدریس در دانشگاه را در سال ۶۷ و در دانشگاه الزهرا آغاز کرد و سپس در سال ۶۹ در دانشگاه تهران مشغول تدریس شد. وی همچنین در سال ۶۸ موفق به کسب جایزه نیما یوشیج، موسوم به مرغ آمین بلورین شد. دکتر امین‌پور در سال ۸۲ به‌عنوان عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی برگزیده شد.

از وی در زمینه‌هایی چون شعر کودک و نثر ادبی، آثاری منتشر شده است که به آنها اشاره می‌کنیم: طوفان در پرانتز (نثر ادبی، ۱۳۶۵)، منظومه ظهر روز دهم (شعر نوجوان، ۱۳۶۵)، مثل چشمه، مثل رود (شعر نوجوان، ۱۳۶۸)، بی‌بال پریدن (نثر ادبی، ۱۳۷۰) و به قول پرستو (شعر نوجوان، ۱۳۷۵).

از دیگر آثار قیصر امین‌پور، می‌توان به مجموعه شعر «آینه‌های ناگهان» ۱۳۷۲، «گزینه اشعار» (۱۳۷۸، مروارید) و مجموعه شعر «گلها همــه آفتابگردان‌اند» (۱۳۸۰، مروارید) اشاره کرد.

وی پس از تصادفی در سال ۱۳۷۸ همواره از بیماری‌های مختلف رنج می‌برد و در نهایت حدود ساعت 3 بامداد سه شنبه 8 آبان ۱۳۸۶ در بیمارستان دی درگذشت. روحش شاد

آثار
تنفس صبح
در كوچه آفتاب مثل چشمه ، مثل رود ظهر روز دهم
آينه هاي ناگهان
گلها همه آفتابگردانند
گزينه اشعار « مرواريد »
بي بال پريدن
طوفان در پرانتز
به قول پرستو « مجموعه شعر نوجوان»
سنت و نو آوري در شعر معاصر
و....

دستور زبان عشق

دست عشق از دامن دل دور باد !
می‌توان آیا به دل دستور داد ؟
می‌توان آیا به دریا حکم کرد
که دلت را یادی از ساحل مباد ؟
موج را آیا توان فرمود: ایست ؟
باد را فرمود: باید ایستاد ؟
آن که دستور زبان عشق را
بی‌گزاره در نهاد ما نهاد
خوب می‌دانست تیغ تیز را
در کف مستی نمی‌بایست داد

شعر راز زندگي از كتاب به قول پرستو

غنچه با دل گرفته گفت:
زندگي
لب زخنده بستن است
گوشه اي درون خود نشستن است
گل به خنده گفت
زندگي شكفتن است
با زبان سبز راز گفتن است
گفتگوي غنچه وگل از درون با غچه باز هم به گوش مي رسد
تو چه فكر ميكني
كدام يك درست گفته اند
من فكر مي كنم گل به راز زندگي اشاره كرده است
هر چه باشد اوگل است
گل يكي دو پيرهن بيشتر ز غنچه پاره كرده است!

استاد محمدرضا شجریان

crossing — Sat, 20 Oct 2007 20:25:18 GMT

استاد محمدرضا شجریان مهر ۱۳۱۹ در مشهد زاده شد. آوازخوانی را از کودکی با همان لحن کودکانه آغاز کرد. از کودکی با توجه به استعداد و صدای خوبش تحت تعلیم پدر که خود قاری قرآن بود مشغول به پرورش صدای خویش شد و در ۱۰ سالگی در رادیو به تلاوت قرآن می‌پرداخت. در سال ۱۳۵۷ در مسابقه تلاوت قرآن کشوری رتبه اول را به دست آورد. در سال ۱۳۳۷ به رادیو خراسان رفت و در رشته آواز مشغول فعالیت شد. سپس برای اجرای برنامه‌های گلها به تهران نزد استاد پیرنیا دعوت شد و در بیش از یکصد برنامه گلها و برگ سبز شرکت کرد. او از سال ۱۳۴۵ با احمد عبادی آشنا شد و از سال ۱۳۴۶ در کلاس مهرتاش شرکت نمود.

در ۱۳۵۰ با فرامرز پایور آشنا شد و یادگیری سنتور و ردیف‌های آوازی را دنبال کرد. از سال ۱۳۵۲ نزد عبدالله دوامی کلیه ردیف‌های موسیقی و شیوه‌های تصنیف‌خوانی را فرا گرفت. در سال ۱۳۵۴ نزد نورعلی خان برومند سبک سید حسین طاهرزاده را فرا گرفت.

شیوه‌های آوازی اقبال السلطان، تاج اصفهانی، میرزا ظلی، ادیب خوانساری، قوامی و بنان را روی صفحات و نوارها به دقت دنبال کرد. از سال ۱۳۵۴، تدریس هنرجویان را در رشته آواز در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران آغاز کرد و در سال ۱۳۵۸ با تعطیلی این رشته کار تدریس خود را پایان داد.

در ۱۳۵۷ چندین سرود میهنی اجرا کرد و همکاری خود را با سازمان‌های دولتی ادامه نداد و در خانه به تحقیق و تدوین ردیف‌های آوازی پرداخته و به آموزش شاگردان قدیمی‌اش همت گماشت. شجریان اکنون به همراه پسرش همایون شجریان به ترویج و اشاعه موسیقی اصیل و سنتی ایرانی می‌پردازد.

استادان آواز

اسماعیل مهرتاش، رضاقلی‌میرزا ظلی، تاج اصفهانی، احمد عبادی، عبدالله دوامی، اقبال‌السلطان آذر، قمرالملوک وزیری، نورعلی برومند و محمود کریمی از جمله استادانی بودند که محمدرضا شجریان ردیفها، گوشه‌ها، و دوره‌های آوازی موسیقی ایرانی را نزد آنها تمرین کرد. وی همچنین نوازندگی سنتور را نزد جلال اخباری و استاد فرامرز پایور آموخت. خود عبدالله خان دوامی شاگرد افرادی چون میرزا عبدالله و درویش خان از بزرگان موسیقی و آواز ایرانی بوده‌است.

شاگردان

شهرام ناظری، علیرضا افتخاری، همایون شجریان، حسام الدین سراج، ایرج بسطامی، حمیدرضا نوربخش، محسن کرامتی، علیرضا قربانی، علی جهاندار، قاسم رفعتی، مظفر شفیعی

این هفته استاد شجریان اصفهان کنسرت داره من و لی لی بیت می خوایم با هم بریم مطمئنم یکی از بهترین شبای عمرمون میشه یکی از بهترین شبای با هم بودن

تولدم مبارک

crossing — Thu, 11 Oct 2007 19:37:18 GMT